اقدامات احتیاطی برای تست احتراق چکمه های بارانی چیست؟

I. آماده سازی نمونه

1. نمونه برداری نماینده: نمونه ها باید از اجزای مختلف چکمه های بارانی (مانند رویه، شفت و آستر) و دسته های مختلف بریده شوند تا اطمینان حاصل شود که نتایج نشان دهنده کل محصول است.
2. ابعاد و کمیت دقیق: نمونه های آزمایشی را کاملاً بر اساس ابعاد (مانند طول و عرض) مشخص شده در استاندارد برش دهید و مقدار کافی (معمولاً حداقل 5 نمونه معتبر در هر گروه) را برای کاهش خطا تهیه کنید.
3. پیش پردازش: قبل از آزمایش، نمونه ها باید در یک محیط استاندارد دما و رطوبت (به عنوان مثال، دمای 2±20 درجه، رطوبت نسبی 4±65٪) به مدت حداقل 24 ساعت آماده شوند تا تداخل محیطی از بین برود.

II. محیط آزمایش و عملیات

1. کنترل محیطی دقیق: آزمایش را در یک محفظه آزمایش احتراق بدون باد اختصاص دهید تا جریان هوای پایدار را تضمین کنید.

2. کالیبراسیون شعله: از گازهای مشخص (مانند متان، پروپان) استفاده کنید و به طور دقیق ارتفاع و شدت شعله را برای برآورده کردن الزامات استاندارد تنظیم کنید.

3. عملیات استاندارد: اطمینان حاصل کنید که شعله در موقعیت مشخص شده به طور دقیق و پایدار عمل می کند (به عنوان مثال، مرکز پایین در روش عمودی)، و زمان را به شدت ثبت کنید.

III. ایمنی و مستندسازی

1.{1}}حفاظت کامل فرآیند: اپراتورها باید تجهیزات حفاظتی بپوشند و عملیات را در هود دود یا فضایی مجهز به سیستم اگزوز انجام دهند.

2. مشاهده و مستندسازی: علاوه بر ثبت داده های اصلی، پدیده هایی مانند چکیدن، دود، بو و انقباض باید مشاهده و مستند شود.

3. دفع استاندارد: پس از آزمایش، نمونه های آزمایشی باید به طور کامل خاموش شوند و باقی مانده ها باید به درستی دفع شوند.

هنگام انجام آزمایش احتراق روی چکمه های بارانی (معمولاً تحت عنوان "کفش های لاستیکی" طبقه بندی می شوند)، احتیاط اولیه رعایت استاندارد ملی صحیح است. بر اساس استاندارد ملی GB/T 35497-2017《روش های تست برای خواص بازدارنده شعله مواد مورد استفاده در کفش لاستیکی اکسپرس.